Kullanıcı Tag Listesi

DÜNYA'YI KORUYAN MANYETİK KALKAN: "MANYETOSFER" http://forum.bilgenesil.com/attachment.php?attachmentid=15554&stc=1&d=1265748940 Yıldızımız Güneş, Dünya'daki yaşamın vazgeçilmez unsuruhttp://forum.bilgenesil.com/images/smilies/bilgenesil.gif Ancak Güneş'in tüm ışınları da yararlı değilhttp://forum.bilgenesil.com/images/smilies/bilgenesil.gif Zira, Güneş, herhangi bir canlıyı çok kısa sürede öldürebilecek dozda, ışıma yapıyorhttp://forum.bilgenesil.com/images/smilies/bilgenesil.gif

Bu konu 1509 kez görüntülendi 1 yorum aldı ...
Dünyayı Koruyan Manyetik Kalkan: 1509 Reviews

    Konuyu değerlendir: Dünyayı Koruyan Manyetik Kalkan:

    5 üzerinden | Toplam: 0 kişi oyladı ve 1509 kez incelendi.

  1. #1
    ŞiMaL - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    10.12.09
    Mesajlar
    21.542
    Konular
    11199
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    9
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @ŞiMaL

    Yeni Dünyayı Koruyan Manyetik Kalkan:

    DÜNYA'YI KORUYAN MANYETİK KALKAN: "MANYETOSFER"



    Yıldızımız Güneş, Dünya'daki yaşamın vazgeçilmez unsuru Ancak Güneş'in tüm ışınları da yararlı değil Zira, Güneş, herhangi bir canlıyı çok kısa sürede öldürebilecek dozda, ışıma yapıyor Ayrıca, saniyede 450 km hızla ilerleyen Güneş rüzgârıyla, çok sayıda yüklü parçacık, her yöne saçılıyor Ancak Dünya'yı bu parçacıkların etkisinden koruyacak olan, bir kalkanımız var: Dünya'nın manyetosferi

    Güneş, elektromanyetik ışıma olarak tanımlanan radyo dalgaları, gördüğümüz ışık ve x ışını gibi ışınımın yanında, plazma olarak adlandırılan, elektronların ve iyonların (protonlar ve bazı daha ağır atom çekirdekleri) karışımından oluşan başka bir ışıma daha yapar Sıcaklığı, 100 000 Kelvin'i bulan plazmanın kaynağı, Güneş'in atmosferi, yani taç katmanıdır Plazmayı içeren Güneş rüzgârı, saniyede yaklaşık 450 km hızla,gezegenler arası ortamda ilerler Güneş'ten en azından 70 astronomi birimi(*) uzaklara kadar ulaşabilir

    Güneş rüzgârı, Dünya'nın yörüngesine ulaştığında, sakin koşullarda, iyon ve elektron yoğunluğu, 1 cm3'e beş parçacık düşecek kadardır Bu yoğunluk, Güneş'e olan uzaklığın karesiyle ters orantılıdır Güneş'in etkinliğine bağlı olarak, bu yoğunluk belli dönemlerde artar, ya da azalır Koruyucu kalkanlara sahip olsak bile, Güneş'ten gelen yüklü parçacıkların, yaşantımıza olumsuz etkileri vardır Bu, özellikle elektronik aygıtların, yaşantımızın ayrılmaz birer parçası olduğu; uzay uçuşlarının gerçekleştirildiği, son birkaç on yılda belirginleşti Güneş'in etkinliği, radyo ve televizyon yayınlarında parazitlere, bazı elektronik aygıtların bozulmasına; elektrik şebekelerinin aşırı yüklenerek işlemez hale gelmesine yol açabiliyor Doğal olarak, Güneş rüzgârının, yörüngede dolanan uydular üzerinde etkisi, daha fazladır Onların atmosfer gibi bir kalkanları da yoktur

    Güneş rüzgarlarının dışında, süpernovalar gibi kısa sürede, çok yüksek enerjinin ortaya çıktığı patlamalarda da, çok yüksek enerjili parçacıklar, evrenin her yanına savrulur Bu parçacıklar da, Güneş'ten gelen parçacıklar gibi, canlılar için ciddi birer tehdit oluşturur
    [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
    Ancak, bu parçacıklar, yeryüzüne ulaştığında, Dünya atmosferindeki gazla etkileşime girerek, enerjilerinin büyük bölümünü yitirir

    1950'li yıllarda, Güneş'ten yeryüzüne ulaşan parçacıkların sayısında, dönemsel bir değişim olduğu anlaşıldı Yaklaşık 11 yıllık bir döngüyle Güneş'in etkinliği değişiyor Bu değişim, yükseklere çıkıldıkça, daha da belirgin oluyor Atmosferin dışına çıkıldığında, çok daha belirgin oluyor
    [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
    Atmosferin hemen üzerinde, etkinliğin en yüksek olduğu dönemde kozmik ışıma yoğunluğu, en düşük olduğu dönemdekinin iki katını aşıyor Hatta, bu ışımanın yoğunluğu, Güneş parlaması sırasında, birkaç yüz katına çıkabiliyor

    GEZEGENLER VE MANYETİK ALANLARI

    Güneş, enerjisini, çekirdeğindeki nükleer tepkimelerden sağlar Bu enerjinin, Güneş'in iletken gaz yapısında oluşturduğu çalkantılar, güçlü bir manyetik alana sahip olmasına yol açar

    Güneş'in yanı sıra, gezegenler, nükleer enerji kaynaklarına sahip olmadıkları halde, manyetik alana sahiptirler Bu konuda birden fazla görüş vardır Görüşlerden bir tanesi, Güneş Sistemi'nin oluşum aşamasına dayanıyor Buna göre, yaklaşık 4,5 milyar yıl önce, gezegenler soğuyup katılaşmadan önce, Güneş'in güçlü manyetik alanı, onları etkileyip, birer manyetik alana sahip olmalarına yol açmış olabilir Böylece demir gibi bazı mineraller, ya da onları içeren moleküller, manyetik özellikler kazanabilir Eğer, bir cismin içindeki bu mineraller, ya da moleküllerin manyetik kutupları, aynı doğrultuda yerleşmişse, cisim bir mıknatıs olur

    İkinci görüş ise, gezegenlerin, bir dinamo gibi davranarak, kendi manyetik alanlarını oluşturdukları yönündedir Bir dinamo için, bir manyetik alan ve bunun içinde elektriği iletebilen, dönen bir gövde gerekir Nitekim, Güneş Sistemi'ndeki tüm gezegenler, (belki Venüs hariç) ve pek çok büyük uydu, bunu sağlayabilecek yeterli dönme hızına sahiptirler Ayrıca, bu gökcisimlerinin çeşitli katmanları, elektriği iletiyor Bu, Dünya gibi karasal gezegenlerde ve uydularda, kaya-demir karışımı ergimiş çekirdekle; Jüpiter ve Satürn'de, basınç ve sıcaklık altında metal özelliği kazanan hidrojenle; ya da Uranüs ve Neptün'de olduğu gibi, su, amonyak ve metan karışımı katmanlarla sağlanıyor

    Manyetik alana sahip, karasal gezegenlerin (Merkür, Venüs, Jüpiter'in uydusu Ganymede) dinamoları, güçlerini, kütleçekimi, radyoaktif elementlerin bozunması ve bazı kimyasal tepkimelerden alıyor olabilir Dev gezegenlerse, zaten içlerindeki sıcaklığı çok iyi korumuş olduklarından, içerideki çalkantı, yeterli gücü sağlıyor olabilir Dinamoların nasıl çalıştığına dair oluşturulan kuramlar, genelde karmaşık Bununla birlikte, 1955'te, Eugene Parker'ın ortaya attığı senaryo, daha anlaşılır nitelikte Dönen bir sıvıda olduğu gibi, bir gezegenin içinde ergimiş halde bulunan madde de diferansiyel dönme yapar Yani, merkezi dış katmanlara göre daha hızlı döner Bu şekilde hareket eden iletken madde, çekirdekteki manyetik alanı güçlendirir Eğer bu iletken katmanlar yeterince sıcaksa ve çalkantılıysa, bu da varolan manyetik alanı güçlendirir Böylece, bir gezegen dinamosu oluşur

    "MANYETİK ALAN KALKANI" NASIL OLUŞUYOR?



    Manyetik alan, dünyanın akışkan olan Dış çekirdeğindeki konveksiyon (dolaşım) akımlarıyla oluşur Dış çekirdekteki dolaşım, zaman içinde, Uyarıcı Dinamo Hareketi denilen, manyetik alanı meydana getirir

    Dünya'nın manyetik alanı, her ne kadar içine yerleştirilmiş, dev bir mıknatıs ile temsil edilebilir gibi görünse de, böyle bir şeyin gerçek olması mümkün görünmemektedir Dünya, çekirdek kısmında, büyük demir rezervlerine sahiptir Fakat çok yüksek sıcaklıklar, kalıcı mıknatıslığın oluşmasını engeller

    Dış çekirdekteki akışkan mağmanın hareketi, dış bir etki, ya da elektrik akımı olmadan nasıl oluşabilir? Bu soru halen cevapsızdır Bu nedenledir ki, günümüzde yerin manyetik alanının oluşmasını, tutarlı biçimde açıklayan bir teori yoktur Mevcut teoriler tatmin edici değildir

    Bir gezegenin manyetik alanı, biraz daha karmaşık olabilmekle birlikte, basit bir çubuk mıknatısınkine benzetilir Kuzey ve güney olarak adlandırılan iki kutbu vardır Gezegenlerin manyetik kutupları, genellikle dönüş eksenine yakındır Dünya'nın manyetik kutbuyla kuzey kutbu arasında 11°, Jüpiter'inkilerde 10°, açı vardır Satürn'ünkilerse hemen hemen çakışıktır Uranüs ve Neptün, burada ötekilerden ayrılır Eksenler arasındaki açı Uranüs'te 58,6°, Neptün'de 46°'dır Manyetik alanların yönlerinin, neden dönüş eksenleriyle çakışmadığı meselesi de pek anlaşılmış değil Üstelik, Merkür ve Dünya'nın manyetik alanları öteki gezegenlerinkiyle ters yöndedir

    MANYETİK KALKANLAR

    Bizi Güneş'ten ve diğer yıldızlardan gelen zararlı ışınımdan koruyan en önemli kalkan, manyetik alandır Manyetik alanın, gezegenin çevresinde oluşturduğu, doğal kalkana manyetosfer deniyor Tüm gezegenler için, basit bir manyetosfer tanımı:

    "Bir gezegenin kendi manyetik alanının oluşturduğu, elektrik yüklü parçacıkları içeren katman" şeklinde yapılabilir Manyetosferler, manyetik alanın yapısına bağlı olarak, yaklaşık küresel biçimdedir

    Manyetosferlerin, Güneş rüzgârıyla karşılaştığı yerlerde, yay biçiminde bir şok dalgası meydana gelir Şok dalgalarının oluşabilmesi için, bir cismin, ona doğru gelen rüzgâr içinde yayılan dalgalardan daha hızlı ilerlemesi gerekir Böylece, Güneş rüzgârı, karşısındaki manyetik kalkanı fark edemez Fark edemeyeceği ve çevresinden akıp gidemediği için de onunla çarpışır Şok dalgasını geçen plazma, manyetik alanın etkisiyle ve Güneş rüzgârının oluşturduğu basınçla, gezegenin arkasında, bir kuyruk oluşturur Dünya'nın manyetik kuyruğunun uzunluğu, birkaç milyon kilometreyi bulabilmektedir Ayrıca, plazmanın Dünya'ya en çok yaklaştığı yer, manyetosferin Güneş'e bakan yönüdür Çünkü burada, Güneş rüzgârı manyetosfer üzerinde basınç oluşturur ve onu iter Dünya'dan bu nokta, yaklaşık 64 000 km uzaklıktadır Bu, kalınlığı ortalama 300 km olan atmosferle karşılaştırıldığında, çok yukarıda kalır Bir gezegenin manyetik alanı, ne kadar güçlüyse, manyetosfer de, o denli büyük olur

    Manyetik alanların, dolayısıyla da manyetosferlerin, biçimine baktığımızda, manyetik alan çizgilerinin, manyetik kutuplarda gezegenlere dik girdiğini görürüz Bu, manyetik alanın yapısından kaynaklanır Düzgün yapıdaki manyetik özelikler taşıyan tüm cisimler için geçerlidir Manyetosferler, önemli miktarlarda plazma içerir Kutuplarda bu plazma, kısmen de olsa gezegenle buluştuğundan, atmosferin üst kısımlarıyla etkileşime girer



    Konu Bilgileri       Kaynak: www.azeribalasi.com

          Konu: Dünyayı Koruyan Manyetik Kalkan:

          Kategori: Kimya

          Konuyu Baslatan: ŞiMaL

          Cevaplar: 1

          Görüntüleme: 1509


  2. #2
    ŞiMaL - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    10.12.09
    Mesajlar
    21.542
    Konular
    11199
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    9
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @ŞiMaL

    Standart

    DÜNYANIN MANYETİK KALKANI " VAN ALLEN KUŞAKLARI"



    Kutuplara yakın yerlerde gözlenen, kutup ışıkları, manyetik alanın ve manyetosferin varlığını gösteren,belirgin ipuçlarıdır 1907'de, Carl Stormer adlı bilim adamı, elektrik yüklü parçacıkların, manyetik alan içinde hapsedilebileceğini göstermişti Herhangi bir durgun manyetik alan içindeki parçacıkların üzerindeki kuvvetler, bu parçacıkların, manyetik alanın içinde, yay biçimli yollar izlemelerine yol açıyordu

    1958 yılında, ilk uydulardan, Explorer 1 ve 3 uydularının, algılayıcılarıyla yapılan gözlemlerde, James Van Allen ve öğrencileri, Dünya'nın çevresini saran, elektrik yüklü bölgeyi, gözlemeyi başardılar Daha sonraki gözlemlerde, parçacıkların temelde, iki ayrı bölgede yakalandığı keşfedildi Bunlar, biri içte, biri de dışta Dünya'yı saran iki kuşakta yoğunlaşmıştı Bu kuşaklara, Van Allen Radyasyon Kuşakları dendi

    Manyetik alandan oluşan manyetik alan çizgileri, Kuzey Kutbu'dan çıkar, dev yaylar halinde Dünya'nın çevresine yayılır ve Güney Kutbu'nda tekrar Dünya'ya girer Allen Radyasyon Kuşakları'ndaki parçacıkların bir kaynağı da, kozmik parçacıkların ve Güneş'ten gelen yüksek enerjili parçacıkların, atmosferin üst katmanlarından koparttığı nötronlardır Böylece, uzaya savrulan parçacıkların küçük bir bölümü, elektronlara ve protonlara ayrışır Bu parçacıkları, manyetik alan hemen yakalar Parçacıkların manyetosferde ne kadar kalacakları, bulundukları bölgedeki manyetik alanın kuvvetine bağlıdır Manyetik alan kuvveti, Dünya'ya yakınlaştıkça artar

    Manyetosfer, manyetik alan çizgileri, boyunca ilerler Alan çizgilerinin atmosfere girdiği yerlerde, yani kutup bölgelerinde, yüklü parçacıklar, atmosferin üst katmanlarında, atmosferdeki gazlarla etkileşime girer Bu bölgelerde, kutup ışıklarının gözlenmesinin nedeni budur Manyetik alanın, Güneş rüzgarıyla karşılaştığı yerde, yay biçiminde bir şok dalgası oluşur Yüklü parçacıkların bir bölümü manyetik alan içinde yakalanırken, bir bölümü de bir uçağın çevresinden akıp giden hava gibi, manyetosferin çevresinden akar Bunun sonucunda, Gezegen'in arkasında, uzunluğu birkaç milyon kmyi bulabilen bir kuyruk oluşur

    SONUÇ

    Özetle, Güneşten ve uzaydan, Dünyamıza gelen öldürücü kozmik ışınlar, Dünya'nın etrafındaki bu koruyucu kalkanı geçemezler Dünyanın onbinlerce kilometre uzağında, manyetik halkalar çizen Van Allen kuşakları, Dünyayı, bu öldürücü enerjiden korumaktadır Güneş plazma bulutlarının, Hiroşima'ya atılan 100 milyar atom bombasına eş değer olduğu hesaplanmıştır

    Van Allen kuşakları gibi, Dünya Atmosferi de, Dünyayı, uzayın öldürücü etkilerinden korumaktadır Bir taraftan meteorlardan korurken, diğer yandan Dünya'nın ısısının ayarlanmasına yardımcı olur ve bizi dondurucu soğuktan korur Yine Atmosfer, bir taraftan ozon tabakasıyla, zararlı ışınları süzerken; diğer taraftan zararsız ışınlara, radyo dalgalarına, görünür ışığa ve belli oranda ultraviyole ışınlarına izin verir Böylece, bitkilerin fotosentez yapmaları, tüm canlıların yaşamlarını sürdürmeleri ve Gezegenimizde hayatın devam etmesini sağlamış olur Sonuçta, Dünya'nın üzerinde, kendisini sarıp kuşatan ve dış tehlikelerden koruyan mükemmel bir sistem (koruyucu tavan)

Etiketler

Yer imleri

Yer imleri

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajinizi Degistirme Yetkiniz Yok
  •  

Giriş

Facebook Baglan Giriş