NEVSALE: (Fars.) Ka. Genç, taze, küçük. NEVŞAH: (Fars.) Er. 1. Yeni dal. 2. Yeni bitmiş .geyik boynuzu. NEVZAD: (Fars.) Er. Yeni doğmuş. Yeni doğan. Türk dil kuralı açısın dan "d/t" olarak kullanılır. NEVZAR: (Fars.). Yeni ağlayış, ağlaması güzel olan. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. NEVZENİN: (Fars.). Yeni tarz yeni yöntem. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. NEYYİR: (Ar.) Er. Nurlu, parlak. Işıklı cisim. Güneş. NEYYİRE: (Ar.) Ka. (bkz. Neyyir). NEYZEN: (Fars.) Er. Ney çalan

Bu konu 892 kez görüntülendi 0 yorum aldı ...
N osmanli isimleri 892 Reviews

    Konuyu değerlendir: N osmanli isimleri

    5 üzerinden | Toplam: 0 kişi oyladı ve 892 kez incelendi.

  1. #1
    Emine - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik Tarihi
    14.08.2008
    Mesajlar
    20.316
    Konular
    10706
    Beğendikleri
    10
    Beğenileri
    184
    Tecrübe Puanı
    100
    @Emine

    Standart N osmanli isimleri

    NEVSALE: (Fars.) Ka. Genç, taze, küçük.
    NEVŞAH: (Fars.) Er. 1. Yeni dal. 2. Yeni bitmiş .geyik boynuzu.
    NEVZAD: (Fars.) Er. Yeni doğmuş. Yeni doğan. Türk dil kuralı açısın dan "d/t" olarak kullanılır.
    NEVZAR: (Fars.). Yeni ağlayış, ağlaması güzel olan. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    NEVZENİN: (Fars.). Yeni tarz yeni yöntem. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    NEYYİR: (Ar.) Er. Nurlu, parlak. Işıklı cisim. Güneş.
    NEYYİRE: (Ar.) Ka. (bkz. Neyyir).
    NEYZEN: (Fars.) Er. Ney çalan kimse.
    NEZAFET: (Ar.) Ka. Temizlik, paklık.
    NEZÂHAT: (Ar.) Ka. Temizlik, paklık. İncelik, rikkat.
    NEZÂKET: (Fars.) Ka. 1. Naziklik., 2. Zariflik, incelik. 3. Terbiye. 4. Ehemmiyet.
    NEZİH: (Ar.) Er. Temiz, pak.
    NEZİHE: (Ar.) Ka. (bkz. Nezih).
    NEZİHİ: (Ar.) Er. Temizlik, saflık, incelikle ilgili.
    NEZİR: (Ar.) Er. 1. Birini doğru yola (Sıratı Müstakim'e) yöneltmek için Allah'ın azabıyla gözdağı verecek korkutmak. 2. (Fıkıh'ta) Adak, dilek, tahsis. 3. Kendisini Allah yoluna adayan kişi. Kur'an'da 40'tan fazla yerde geçmektedir. Hz. Peygamberin isimlerinden.
    NEZİRE: (Ar.) Ka. (bkz. Nezir).
    NEZZAM: (Ar.) Er. Nizam veren düzenleyen.
    NİDA: (Ar.) Ka. 1. Çağırma, bağırma, seslenme. 2. Ses verme.
    NİGAH: (Fars.) Ka. 1. Bakış, bakma. 2. Göz.
    NİGAR: (Fars.) Ka. 1. Resim. 2. Resmedilmiş, resmi yapılmış. Put. 3. Sevgili. 4. Türk musikisinde bir makam. Nigar Hanım: Meşhur kadın şairlerdendir. Osman Paşa'nın kızıdır.
    NİHAD: (Fars.) Er. Tabiat huy, yaratılış, kişilik, bünye. Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
    NİHAL: (Fars.) Ka. 1. Sevgili. 2. Taze, düzgün fidan, sürgün.
    NİHALE: (Ar.) Ka. 1. Yeni yetişmiş, düzgün, fidan. 2. Avcı, korkuluğu. 3. Döşeme, döşenecek şey.
    NİHAN: (Fars.) Ka. Gizli, saklı. Bulunmayan, görünmeyen.
    NİHAVEND: (Fars.) Ka. 1. İran'ın batı yöresinde ünlü bir kent. 2. Musikide bir makam.
    NİHAYET: (Ar.). 1. Son. Sonunda. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    NİJAD: (Fars.) Er. Soy, nesil, neseb. Tabiat, cibilliyet, (bkz. Nejad).
    NİKÂN: (Fars.) İyiler, hoşlar. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    NİKBİN: (Fars.) Ka. İyimser.
    NİKHU: (Fars.) İyi huylu, huyu güzel. Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
    NİL: (Ar.) Ka. 1. Çivit otu. 2. Mısır'dan geçen Akdeniz'e dökülen meşhur nehir.
    NİLAY: (Ar.) Ka. İki nil. Seyhan ve Ceyhan nehirleri. Fırat ve Dicle nehirleri.
    NİLGÜN: (Fars.) Ka. Çividî, çivit renginde, lacivert.
    NİLHAN: (Ar.) Ka. Nil havzası hanlarından.
    NİLSU: (Tür.) Ka. (bkz. Nil).
    NİLÜFER: (Fars.) Ka. Çiçek adı.
    NİMET: (Ar.) Ka. 1. İyilik, lütuf, ihsan, bahşiş. 2. Azık, yiyeceğe, içeceğe dair şeyler. 3. Saadet, mutluluk. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    NİMETULLAH: (Ar.) Er. Allah'ın nimeti.
    NİMRE: (Ar.) Ka. Dişi kaplan.
    NİSA: (Ar.) Ka. 1. Kadınlar. 2. Kur'anı Kerim'in 4. suresi.
    NİSAN: (Süry.) Ka. 1. Bolluk, bereket, cömertlik. 2. İlkbaharın 4. ayı. 3. Sur.
    NİŞAN: (Fars.) Er. 1. İm, iz, belirti. 2. Amaç, hedef. 3. Tuğra, madalya.
    NİŞANBEY: (f.t.i.) Er. (bkz. Nişan).
    NİYAZ: (Fars.) Er. 1. Yalvarma, yakarma. Dua. 2. Bazı tarikatlarda küçüğün büyüğe karşı olan selam, saygı ve duası. 3. İhtiyaç, muhtaçlık.
    NİYAZİ: (Fars.) Er. 1. (bkz. Niyaz). 2. Yalvancı, niyaz edici. Sevgili. Türk mutasavvıflarından birisi. 18. yy .'da yaşamıştır.
    NİZAM: (Ar.) Er. l.TDizi, sıra. Düzen, usul, tertip, yol, kaide. 2. Kanunlar. 3. Hindistan'daki küçük devletlerin hükümdarlığı. Nizamüddin: Dinin nizamı, düzeni. Dilimizde "Nizamettin" olarak kullanılır.
    NİZAMİ: (Ar.) Er. 1. Usulüne uygun, terkipli, düzenli. 2. Kanun ve nizama ait, onunla ilgili. Nizami; İran'ın en büyük şairlerinden olup, Genceli'dir.
    NUH: (Ar.) Er. Nuh peygamber. Kur'anı Kerim'de ismi geçen 25 peygamberden baştan 3. sırada gelen kişi. Zamanında Nuh tufanı olmuştur. Kur'anı Kerim'in 71. suresinin adı.
    NUHAYLE: (Ar.) Er. İrak'ta, Kufe'ye yakın bir mevki.
    NUHBE: (Ar.) Ka. Herşeyin seçilmişi, seçkin, seçilmiş, aydınlanmış.
    NUHCAN: (a.t.i.) Er. (bkz. Nuh).
    NUHİ: (Ar.) Er. Nuh'a ait, Nuh ile ilgili. Pek eski.
    NUMAN: (Ar.). 1. Kan. 2. Gelincik. Hanefi Mezhebi'nin imamı, Nu'man b. Sabit.
    NUR: (Ar.) Ka. 1. Aydınlık, parıltı, parlaklık, niran. 2. Mekke'deki Hıra dağı. Işığın bir şeye yansımasından meydana gelen parlaklık. Zünnureyn: Hz. Peygamberin 2 kızıyla evlendiği için Hz. Osman'a verilen unvan, onur sahibi. Kur'anı Kerim'in 24. suresinin adı.
    NURAL: (a.ti.) Ka. Nur, ışık al, ışıklı ol.
    NUR ALEM: (Ar.) Ka. Evrenin nuru, alemi aydınlatan.
    NUR ALP: (a.t.i.) Er. Nurlu, yiğit.
    NURAN: (Fars.) Ka. Işıklı. Nurlu, nura ait.
    NURANİ: (Fars.) Er. Işıklı, ışık saçan. Saygı uyandıran, nurlu. NURATAY: (a.ti.) Er. (bkz. Nuralp).
    NURAY: (a.t.i.) Ka. Işık saçan ay. Ayın en çok ışık saçtığı dönem.
    NURBAKİ: (Ar.) Er. Sürekli aydınlık olan, nurlu sabah.
    NURBANU: (a.f.i.) Ka. Nur yüzlü hanım, gelin, prenses. Nur ve banu'dan birleşik isim.
    NURBAY: (a.ti.) Er. Nurlu, aydınlık kimse.
    NURCAN: (a.t.i.) Ka. Canlı, neşeli, hayat dolu.
    NURCİHAN: (a.f.i.) Ka. Cihan'm nuru, ışığı. Dünyaya ışık saçan. TürkHind imparatoru Cihangir'in zevcesi.
    NURCİVAN: (a.f.i.) Er. 1. Parlak, neşeli, genç. 2. Mert, gözüpek, genç.
    NURÇİN: (a.f.i.) Ka. Nur toplayan, ışık derleyen,
    NURDAĞ: (a.t.i.) Er. Nurdağı, Nurdan dağ.
    NURDAN: (a.ti.) Ka. Nur'a ait, nurdan yapılmış.
    NURDANAY: (a.t.i.) Ka. (bkz. Nurdan).
    NURDİL: (a.f.i.) Ka. Nurlu, ışıklı gönül.
    NURDOĞAN: (a.ti.) Ka. Nurlu insan.
    NUREDDİN: (Ar.) Er. Dinin nuru, ışığı.
    NUREFŞAN: (a.f.i.) Ka. Aydınlık veren, ortalığı ışık içinde bırakan. Nur ve efşan kelimelerinden birleşik isim.
    NUREL: (a.t.i.) Ka. Nurlu el.
    NURER: (a.ti.) Er. Nurlu insan.
    NURERSİN: (a.t.i.) Er. (bkz. Nurer).
    NURFER: (a.f.i.) Ka. Işık ve aydınlık.
    NURFİDAN: (a.f.i.) Ka. Taze ve pml pml genç, zarif hanım.
    NURGÖK: (a.ti.) Ka. Nurlu, aydınlık gökyüzü.
    NURGÜL: (Fars.) Ka. Gülün en parlak olanı.
    NURGÜN: (a.t.i.) Ka. 1. Nurlu gün, ışıklı gün. 2. Günün ve bütün hayatın nurlu parlak olması.
    NURHAN: (a.t.i.) Ka. Nur"un yöneticisi, hakimi.
    NURHİLAL: (Ar.) Ka. (bkz. Nuray).
    NURİ: (Ar.) Er. Nura ait, nurla ilgili.
    NURİNİSA: (Ar.) Ka. Nurlu kadın.
    NURIŞIK: (a.t.i.) Ka. Bol ışık, aydınlık.
    NURİYYE: (Ar.) Ka. Rufai tarikatı şubelerinden biri.
    NURKAN: (a.t.i.) Er. Temiz, berrak oydan gelen.
    NURKUT: (a.t.i.) Er. (bkz. Nurkan).
    NURMAH: (Fars.) Ka. Işıklı ay, ay gibi güzel ve nurlu.
    NURMELEK: (Ar.) Ka. (bkz. Melek).
    NURNİGAR: (a.f.i.) Ka. Işıklı, aydınlık, sevgili.
    NUROL: (a.t.i.) Er. Nurlu ol, ışıklı ol.
    NURPERl: (a.f.i.) Ka. Işıklı, peri kadar güzel.
    NURSABAH: (Ar.) Ka. Aydınlık sabah.
    NURSAÇ: (a.t.i.) Ka. Işık saç, aydınlat
    NURSAL: (a.t.i.) Er. Işık saç, aydınlat
    NURSEL: (a.t.i.) Ka. Nur, ışık seli akışı.
    NURSELİ: (a.t.i.) Ka. (bkz. Nursel).
    NURSEMA: (Ar.) Ka. Işıklı, aydınlık gökyüzü.
    NURSEN: (a.t.i.) Ka. Nurlu, ışıklı, kişi, insan.
    NURSENİN: (a.t.i.) Ka. (bkz. Nursen).
    NURSER: (a.f.i.) Ka. Nurlu, aydınlık, münevver kafalı insan.
    NURSEREN: (Ar.) Ka. (bkz. Nurser).
    NURSEV: (a.ü.) Ka. Işığı sev.
    NURSEVİL: (a.t.i.) Ka. (bkz. Nursev).
    NURSlM: (Fars.) Ka. Aydınlık ve gümüş gibi parlak.
    NURSİMA: (Fars.) Ka. Işıklı, aydınlık yüz.
    NURSİNE: (Fars.) Ka. Işıklı, aydınlık yürek.
    NURSU: (a.t.i.) Ka. Nurlu su.
    NURSUN: (a.t.i.) Ka. (bkz. Nurser).
    NURŞAH: (Fars.) Er. Parlak hükümdar.
    NURSEN: (Fars.) Ka. Çok çok ışıklı, neşeli insan.
    NURTAÇ: (a.t.i.) Er. Nurdan taç.
    NURTAN: (a.t.i.) Er. Işıklı tan.
    NURTANE: (a.ti.) Ka. Nurlu, biricik insan.
    NURTEK: (a.ti.) Ka. (bkz. Nurtane).
    NURTEKİN: (a.t.i.) Er. Aydın ve güvenilir, emin.
    NURTEN: (a.t.i.) Ka. Beyaz, parlak, ten.
    NURULLAH: (Ar.) Er. Allah'ın nuru.
    NURVER: (a.t.i.) Ka. (bkz. Nursun).
    NUR VEREN: (a.t.i.) Ka. (bkz. Nursun).
    NURZAT: (Tür.) Er. Nurlu, aydınlık kişi.
    NURZEN: (a.f.i.) Ka. Nurlu, ışıklı kadın.
    NURZER: (Ar.) Ka. Altın gibi parlak ışık, altın ışık.
    NUSRET: (Ar.). 1. Yardım. 2. Allah'ın yardımı. 3. Zafer, muzafferiyet. Basan, üstünlük. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    NUSRETTİN: (Ar.) Er. 1. Dinin yardım ettiği. 2. Dinin başarılı temsilcisi.
    NUŞAT: (Fars.) Er. İçkiden sarhoş olmuş, mest olmuş.
    NUŞİN: (Fars.) Er. Tatlı, hoş, güzel.
    NUŞİREVAN: (f.h.i.) Er. İran'da 531579 yıllan arasında hükümdarlık etmiş ve doğruluğuyla şöhret bulmuş olan Sasani Şahı, "adil" lakabıyla anılır.
    NUTKİ: (Ar.) Er. Söz, lakırdı, konuşma. Nutuk, söylev, söyleyen.
    NUYAN: (Fars.) Er. Şehzade, prens.
    NÜKHET: (Ar.) Ka. 1. Nükteler, herkesin anlayamayacağı ince, zarif, manalı sözler. 2. Koku.
    NÜVE: (Ar.). Çekirdek. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    NÜVEYT: (Ar.). Çekirdekçik. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    NÜVİD: (Fars.) Ka. Müjde, muştu. Hayırlı haber. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Türk dil kuralı açısından son harf olan "d/t" olarak kullanılır.
    NÜVİDE: (Fars.) Ka. (bkz. Nüvid).
    NÜZHET: (Ar.). 1. Neşe, eğlence, eğlence yerlerini seyredip gezme. 2. Sevinç, ferahlık. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


    Konu Bilgileri       Kaynak: www.azeribalasi.com

          Konu: N osmanli isimleri

          Kategori: Türk Tarihi

          Konuyu Baslatan: Emine

          Cevaplar: 0

          Görüntüleme: 892


Etiketler

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajinizi Degistirme Yetkiniz Yok
  •  

Giriş

Giriş