Kullanıcı Tag Listesi

Balaş Azəroğlu Şerləri http://upload.wikimedia.org/wikipedia/az/b/b6/Bala%C5%9F_Az%C9%99ro%C4%9Flu.jpg Abizadə Balaş Allahbaxış oğlu (Balaş Azəroğlu) — şair, ədəbiyyatşünas, 1958-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, filologiya elmləri namizədi (1966), Azərbaycanın xalq şairi (1981). INQILAB ŞAIRIYƏM

Bu konu 6667 kez görüntülendi 24 yorum aldı ...
Balaş Azəroğlu Şerləri 6667 Reviews

    Konuyu değerlendir: Balaş Azəroğlu Şerləri

    5 üzerinden | Toplam: 0 kişi oyladı ve 6667 kez incelendi.

  1. #1
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Balaş Azəroğlu Şerləri

    Balaş Azəroğlu Şerləri




    Abizadə Balaş Allahbaxış oğlu (Balaş Azəroğlu) — şair, ədəbiyyatşünas, 1958-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, filologiya elmləri namizədi (1966), Azərbaycanın xalq şairi (1981).


    INQILAB ŞAIRIYƏM

    Mən nə şah, mən nə sultan, nə yaraşıq, nə ziynət,
    Nə əfsanə, nə mələk, nə saray, nə səltənət,
    Nə qədim əsrləri yada salıb ağlayan,
    Nə ömrünü qəzələ, mərsiyəyə bağlayan,
    Nə dövrün hakiminə şeir yazıb pul alan,
    Nə cəlladlar önündə həyat üçün alçalan,
    Nə peymana, nə saqi, nə sərab şairiyəm,
    Azadlığın carçısı inqilab şairiyəm.

    Mən əyilib hakimin əllərindən öpmədim,
    Şeirimi çiçək kimi ayaqlara səpmədim.
    Nə aciz bir bəndəyəm, nə satılmış bir qulam,
    Nə saray məddahıyam dərgahlardan qovulam.
    Mən ellərin oğluyam, ellər böyütmüş məni.
    Şeirim eldən alıbdır bu ilhamı, qüvvəni.
    Mən nə şam, nə pərvanə, nə rubab şairiyəm,
    Azadlığın carçısı inqilab şairiyəm.

    Mənim könül dəftərim bənzəyir gülüstana,
    Onda yer verilməmiş qarlı qışa, tufana,
    Bir bahar ətri vardır hər şeirimdə, sözümdə,
    Baharın həsrətilə yaşayıram özüm də.
    Mən əl açıb göylərdən diləmədim azadlıq,
    Mənim arxalandığım onlardan daha artıq.
    Ölkələr həsrət çəkən afitab şairiyəm,
    Azadlığın carçısı inqilab şairiyəm.

    Ərdəbil. 1941


    Konu Bilgileri       Kaynak: www.azeribalasi.com

          Konu: Balaş Azəroğlu Şerləri

          Kategori: Azeri Şiirler

          Konuyu Baslatan: AyMaRaLCaN

          Cevaplar: 24

          Görüntüleme: 6667

    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


  2. #2
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Cevap: Balaş Azəroğlu Şerləri

    ARZU

    Bəzən öz-özümə düşündükcə mən,
    Xəyallar qəlbimi alır əlimdən,
    Deyirəm: mən də bir əsgər olaydım.

    Nə ola ömrümün bu gənc çağında,
    Odlar ölkəsinin gen qucağında
    Geniş səhralara rəhbər oleydım.

    Dureydim sərhəddə əlimdə tüfəng,
    Qaranlıq mayaq kimi,
    Zamanlar keçirmiş qarlı dağ kimi.

    Öpeydi sinəmi yellər hər səhər,
    Düşeydi üstümə gülgün şəfəqlər,
    Günəşin rəngindən alaydım min rəng.

    Qaranlıq gecənin qara qəlbinə
    Tərlan baxışlarım axıb keçeydi,
    Günəşin rəngindən alaydım min rəng.

    Qartallı dağların zirvəsində mən
    Bir keşikçi kimi duranda bəzən,
    Dumana, çovğuna gəreydim sinə.

    Mənə taleyini tapşırarsa el,
    Onu gözüm kimi qoruyaram, bil.
    Nə nişan, paqon, nə cah, nə cəlal.

    Əgər inanmasan oxucum buna,
    Boz şinel geyəcək Azəroğluna
    Məncə arzu olsun, səncə bir xəyal.

    Təbriz, 1943
    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


  3. #3
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Cevap: Balaş Azəroğlu Şerləri

    TƏBRIZ

    Çox zaman kədərli görmüşəm səni,
    Yadında varmıdır o halın, Təbriz?!
    İndi o günlərdən uzaqsan daha,
    Artıbdır şövkətin, cəlalın, Təbriz!

    Bir qüdrət duyuram doğma səsindən,
    Sinəmi qızdırdın gur nəfəsindən.
    Həyat kitabının səhifəsindən
    Silinib həsrətin, məlalın, Təbriz!

    O gün ki, sinəni sipər eylədin,
    Qaranlıq gecəni səhər eylədin,
    Bizə azadlığı xəbər eylədin
    Səsinə səs verdi mahalın, Təbriz!

    Mən çoxdan vermişəm sənə qəlbimi,
    İstəsən al bir də sina qəlbimi,
    Qoyma yad əllərdə sına qəlbimi,
    Daha qayıtmasın zavalın, Təbriz!

    Bizdə müqəddəsdir ananın adı,
    Şahlar, hökmüdarlar bunu qanmadı.
    Hər il ordu çəkib səni taladı,
    Artdı dərdin, qəmin, xəyalın, Təbriz!

    Əgər atılsa da odlara yurdum,
    Ancaq əyilmədi yadlara yurdum.
    Dözdü hər çətinə, hər dara yurdum.
    Yardı qaranlığı hilalın, Təbriz!

    Uşaqkən dedilər Azər anandır,
    Odlardan doğduğum elə əyandır.
    Bizə böhtan atan yazını qandır,
    Cavabsız qalmayıb sualın, Təbriz!

    Bu ellər yanında and içirəm mən,
    Xalqın arzusudur qəlbimdən keçən.
    Mən ilham almışam hər zaman Səndən,
    Dünyalar qədərdir kamalın, Təbriz!

    Təbriz, 1945
    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


  4. #4
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Cevap: Balaş Azəroğlu Şerləri

    MƏN DƏ BIR ƏSGƏR KIMI

    Şairə qələm ver, kağız gətirin,
    Şeirim cərgələnsin bir ləşgər kimi
    Yenə misralarım dursun sıraya,
    Döyüş meydanında səfərbər kimi.

    Günəş, ay qızınır ocağımızdan,
    Şərqə işıq düşür yarağımızdan
    Dünən tülkü kimi qabağımızdan
    Qaçanlar qayıdır yenə şər kimi.

    Xəyalı başqadır naşı yağının,
    Görünsə sərhəddən başı yağının,
    Qalmaz daş üstündə daşı yağının,
    Elim silahlanıb bir nəfər kimi.

    Əyilmək yaraşmaz bizim millətə,
    Ürək də uymayır hər “məhəbbətə”
    Bu tez - dediyi “hüsnü niyyətə”
    Hamı nifrət edir pis xəbər kimi.

    Gözünü dikdiyin odlar yurdudur,
    Gördüyün bu dağlar, düzlər ordudur.
    Gecəli, gündüzlü keşikdə durur
    Hər el qəhrəmanı bir əsgər kimi.

    Aslan yalvararmı qorxaq tülküyə?
    Günəş sığınarmı qara kölgəyə?
    Səadət məskəni bizim ölkəyə
    Gəlsəz öləcəksiz ölənlər kimi.

    Təbriz, 1946
    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


  5. #5
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Cevap: Balaş Azəroğlu Şerləri

    VƏTƏN MƏHƏBBƏTI

    Mən hicranla dolu ömür sürmüşəm,
    Min əzab çəkmişəm, min qəm görmüşəm.
    Axıb leysan kimi gözümün yaşı,
    Nələr çəkdirməmiş mənə bu aləm.
    Inan ki, əyilər dağların başı
    Əgər dərdlərimi ona söyləsəm.
    Fəqət qurtarmışam dardan, çətindən
    Tək sənin eşqinlə vətən, ey vətən.

    Ömrümün gəncliyi bir çiçək oldu,
    Vaxtsız tufanların əlində soldu,
    Qanunlar bağladı qoluma zəncir,
    Məni ayırdılar doğma elimdən.
    Özüm də bilmədim günahım nədir,
    Fəqət dedilər ki, müqəssirəm mən.
    Dadım zəmanəni hər möhnətindən,
    Sənin xətrinçin, vətən, ey vətən.

    Keçdi aylar, illər, zaman da döndü,
    Yüz illik bir həyat bir anda döndü.
    Yenə də başlandı haqq savaşları,
    Xalqım at oynatdı, silah götürdü.
    Silib yanağına axan yaşları,
    Insanlar yurduma pənah gətirdi,
    Ölkələr danışdı rəşadətindən,
    Düşdün dildən-dilə, vətən, ey vətən.

    Deməyin - bunlar ki, bir xatirədir.
    Yox, mənim ömrümdür, bu bir həyatdır,
    Onun hər sətrində ürək qanı var,
    Könlüm dincəlməyir onu anmasa.
    Bunu yaxşı demiş bizim babalar:
    “Gözdən yaş çıxmayır ürək yanmasa”.
    Bir kədər duysan da hər söhbətimdən,
    Sənin həsrətindir, vətən, ey vətən.

    Qoy düşmən deməsin uzaqdayam mən,
    Yox, məni böyüdən torpaqdayam mən.
    Onun nəfəsilə qızınır sinəm,
    Sevib əzizləyir bu dağlar məni.
    Mən böyük Babəkin nişanəsiyəm,
    Əyməz bu yaralar, bu dağlar məni.

    Hər gün ilham alıb məhəbbətindən,
    Artır qüdrətimiz, vətən, ey vətən.

    Atamın səngəri məzarı oldu,
    Üstünə bir qırıq kərpic qoyuldu.
    Dostları süngüylə qazdı: “Mücahid”.
    Mənim də “Fədai” alacaq adım.
    Sabahkı döyüşə olmasam şahid,
    Başqa bir ad ilə yenə övladım
    O gün vuruşacam....
    Bil, bu zülmətdən
    Qurtaracaq səni, vətən, ey vətən.

    Bakı, 1948
    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


  6. #6
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Cevap: Balaş Azəroğlu Şerləri

    SAVALAN

    Yenə şair kimi gedib xəyala
    Nələr düşünürsən, Savalan, nələr?
    Sənə yaraşmayan bu qərib hala
    Söylə, heç dözərmi bu bizim ellər?
    Sənin tükənməyən bir sərvətin var;
    Nədir bu qəmlərə qərq edən səni,
    Söylə, nə dərdin var, nə həsrətin var?

    Qaldır başındakı örtüyü bir an,
    Yenə qoynundakı cəlal görünsün.
    Qoy el qəhrəmanı çıxsın dumandan,
    Nə belə kədərli, nə lal görünsün.
    Döyüş günlərimiz yadında varmı?
    Indi yad önündə susmaq olarmı?
    Savalan, mən sənə tapşırdım axı
    Biz ayrılan zaman öz dildarımı.

    Dedim: - Qoru onu, qoru vətəni.
    Bilirsən pis günün ömrü azdır, az.
    Ellər arxa bilir əvvəldən səni,
    Indi sakit durmaq sənə yaraşmaz.
    Yenə əmr edərsə bir gün firqəmiz,
    Düşmənin üstünə yüriyəndə biz,
    Sənin ətəyindən başlayacaqdır
    Öz ilk yürüşünü əsgərlərimiz.

    Sən Azər yurdunun iftixarısan,
    Şahlar, atabəylər baş əymiş sənə.
    Bir gün bayrağını qaldırsan, inan
    Düşmən tülkü kimi qaçacaq yenə,
    Necə ki, biz zaman qaçdı ərəblər.
    Xalqım döyüşlərdən çıxdı müzəffər.
    Xəlifə taxtında dura bilmədi
    Çatınca Bağdada Babəkdən xəbər.

    Indi də bu yanğın, bu zindan, bu dar
    Azər övladını ayaqdan salmaz.
    Fəqət unutmasın, deyin, ağalar,
    Mənim qəzəbimdən qurtarmaq olmaz.
    O yanan daxmalar, evlər mənimdir,
    Sanıram alışan öz bədənimdir.
    Onun ağrısını mən çəkirəm, mən,
    Çünki o, yurdumdur, o, vətənimdir.
    Savalan, uca tut daim başını,
    Vətən bayrağını şərəflə saxla.
    Doğma torpağını, doğma daşını
    Yenə qoruyacaq el o bayraqla.
    Demə öz yurdumda qərib bir dağam;
    Bil ki, ölməmişəm, nə qədər sağam,
    Nə qədər düşməmiş əlimdən tüfəng
    Səninçin, vətənçin vuruşacağam.

    1948
    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


  7. #7
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Cevap: Balaş Azəroğlu Şerləri

    MƏNİM PASPORTUM

    Dünən,
    Mən şeirini oxudum
    Qırmızı cildli pasportunu
    iftixarla dünyaya nişan verən
    bir şairin.
    Qəlbimdə sevinclə, kin
    sanki iki gur çay idi,
    qarışdı bir birinə.
    Çıxarıb cibimdən
    pasportumun
    bozarmış sac çörəyinə bənzəyən
    rənginə.
    Qəlbimdə sevinclə, kin
    Qarışdı bir-birinə...
    Sevindim,
    bu adi pasportdur,
    yazısı, möhürü var.
    Hətta vətənimi,
    milliyyətimi də yazmışlar.
    Ancaq yazmayıblar
    kimin təbəəsiyəm.
    Fəqət, nə qəm.
    Mən də bunu istəyirəm,
    nə ağam olsun,
    nə də fərman verənim.
    Rəiyyət olmasın adım.
    Həqiqətə çevrilir deyəsən
    bu muradım.
    Kim bilir,
    bəlkə, pasport yazan qız
    baxıb üzümə
    adımı təbəəlikdən pozmuş,
    mənə azadlıq yazmış.
    Indi nə bəndəyəm,
    nə də ağam var.
    Nə şəhərdə mülküm,
    nə kənddə torpağım var.
    Fəqət şairəm.
    Yaxşımı,
    pismi, deyə bilmərəm.
    Döş cibimdə bir qələm,
    bir də bloknotum.
    Bir də ki,
    Üstü mavi xətlərlə yazılmış
    boz cildli
    “təbəəsiz” pasportum.
    Ancaq kim bilir,
    Mən nə zaman vətəndaş olacağam.
    Kim bilir,
    mən o gündən nə qədər uzağam.
    Fəqət,
    inanıram buna;
    gələcək elə bir zaman,
    ya bu boz rəngli pasportum
    boyanacaq səngərdə
    qəlbimin qanına,
    Ya da
    Cəbhədən qələbəylə dönüb bir səhər
    Bayrağımı tutacağam
    Günəşlə yanaşı.
    Olacağam
    azad bir dünyanın
    azad bir vətəndaşı.

    Bakı, 1956.
    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


  8. #8
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Cevap: Balaş Azəroğlu Şerləri

    QƏLƏM YOLDAŞIM

    Sevgilim,
    dodağında həzin bir bayatı
    yatırırsan körpəmizi,
    gecə yarıdır...
    Misralar
    sanki Təbriz xiyabanından keçən
    dəvə qatarıdır,
    qəmli bir ahənglə axır.
    Körpə dəcəl olsa da,
    Nəğmənin ahənginə uyub
    Xəyala dalmış kimi üzünə baxır.
    Bəsdir, bu qəmli nəğməni oxuma,
    Oxuma, sevgilim.
    Onsuzda yaman sıxılır qəlbim
    Bu tək otaqda.
    Özüm 56-ci ildəyəm,
    Xalqım on il qabaqda.
    Gəlir xatirimə,
    səngərdə yatdığım,
    toza , torpağa batdığım
    günlər.
    Düşür yadıma fədai dostlarım,
    Saqqal Vəli,
    Şəmsuvarlı Əbi,
    Qoca Şahmar.
    Tüfəngin qundağına kəndir bağlayıb,
    güllələri dağarcığa yığan,
    tankı sinəsiylə saxlayıb
    qoşun qabağına çıxan
    adsız qəhrəmanlar.
    Düşür yadıma,
    Sakit gecələrdə
    düşmən səsini eşitməsin deyə
    astadan bayatı deyən cavanlar.
    Oxuma, sevgilim,
    Bu bayatıları oxuma,
    Yetər.
    Gəlir xatirimə
    aylı axşamlarda
    tüfəngin qundağı üstə şeir yazıb
    səhər atışmasından qabaq
    bir daşın üstünə qalxıb
    onu dostlarıma oxuduğum günlər.
    Düşür yadıma
    iki cəbhə dostum -
    tüfəngim,
    atım.
    Biri nəğməm kimi alovlu idi,
    biri cilovsuz xəyalım,
    uçan qanadım.
    Gəlir xatirimə
    Təbrizə dönərkən cəbhədən
    üç günlük yolu
    bir gecə-gündüzdə keçdiyim,
    gecə bayatı deyib,
    gündüz bardaqlardan ayran içdiyim
    günlər...
    Gəlir xatirinə yəqin ki, sənin də
    unutmamısansa əgər,
    yenicə dönmüşdüm cəbhədən,
    Sərdar xiyabanında
    bir səhər üz-üzə gəldik.
    Sən gülümsəyərək
    bir mənə baxdın,
    bir də paltarıma.
    Sonra ciddi hal alıb
    qaş-qabağını tökdün,
    toqqanı düzəldib
    nizami köynəyinin ətəyini çəkdin,
    bir əsgər kimi salamladın məni.
    Mən sıxarkən əlini,
    dedin:
    “Boynuna sarılardım
    xiyaban olmasaydı əgər”
    yadındamı sevgilim.
    Bir əsgər əfsərlə yanaşı getdi
    hərbi qərargaha qədər...
    Sevgilim,
    Indi sən beşik başında
    Layla çalırsan,
    körpə xumarlanır yataqda.
    Məndə tək bir otaqda
    yaman darıxıram,
    yaman
    Gəlir xatirimə,
    o zaman
    Təbriz xiyabanlarını kecib
    “Şairlər məclisi”nə qoşa getdiyimiz
    günlər.
    Gəlir xatirimə,
    hər səhər
    Gecə yazdığım şeiri
    mikrofon qabağında oxuyarkən mən,
    “Azərbaycan”da çıxardı sənin nəğmən,
    Sevgilim,
    Biz uzun illərin sınağından
    Kecib gələn,
    həyatın ağlı-qaralı günlərini görən,
    bir məslək uğrunda vuruşub,
    bir həyata nəğmə qoşub,
    yaşamışıq.
    Üzümüz ağ,
    Alnımız açıq.
    Sevgilim,
    Sən dünən cəbhə dostum,
    Qələm yoldaşım idin,
    Bu gün həyat yoldaşım olmusan artıq,
    Sən,
    tüfəngi atıb bir yana
    keşık başından
    kecib
    laylay calırsan oğluna.
    Bilirəm,
    Sən unutmamısan ilk əhdini,
    Ilk ilqarını
    Cəbhədə ölən igidlərin yerinə
    Böyüdürsən Arazını,
    Etibarını.
    Sevgilim,
    Oxu!
    Şən mahnılar oxu!
    Qoy daha möhkəm gurlasın nəğmən!
    Oxu, sevgilim,
    Elə oxu, qoy bilsinlər ki,
    fədai olduğunu
    unutmamısan sən.

    Bakı, 1956
    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


  9. #9
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Cevap: Balaş Azəroğlu Şerləri

    VƏTƏN HƏSRƏTİ

    Bir səhər yurdumdan ayırıb məni
    Başqa bir şəhərə gətirdi qatar.
    Dedilər: xəstəsən, sağaldar səni
    Suyu buzdan soyuq sərin bulaqlar.

    Hər daşın dibindən bir irmaq axır,
    Hər çəmən elə bil xalı naxışdır...
    Dedim: - bu yerlərdə qəlbim darıxar,
    Qürbət cənnət olsa, Vətən yaxşıdır.

    Gəzirəm səhərdən axşama kimi,
    Yağışda, dumanda, qarda gəzirəm.
    Bəzən düşünürəm öz səhhətimi
    Harda itirmişəm, harda gəzirəm...

    Indi son payızın bu oğlan çağı
    Yanında olsaydım darıxmazdım mən.
    Çünki doğma yurdun o boz torpağı
    Mənə mehribandı bu göy çəməndən.

    Inanın qayıtsam doğma yerlərə
    Bir də Savalana baxsam doyunca,
    Sizdən nə gizlədim, daha bir kərə
    Ürəyim ağrımaz ömrüm boyunca.

    1958
    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


  10. #10
    AyMaRaLCaN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    24.08.08
    Mesajlar
    11.494
    Konular
    5200
    Beğendikleri
    0
    Beğenileri
    14
    Bahsedildi
    0 Mesaj
    Etiketlenmiş
    0 Konu
    Tecrübe Puanı
    100
    @AyMaRaLCaN

    Standart Cevap: Balaş Azəroğlu Şerləri

    ƏSL ŞAİR

    Mədinə Gülgünə

    Sənin arzuların, hissin, ilhamın
    Leysan yağışına bənzər hər zaman.
    Tez yağıb, tez keçər, bağı, çəməni
    Ətirli gülləri bəzər hər zaman.

    Sevincin, kədərin bir dağ selidir,
    O, sakit axmamış, axmaz bir anda,
    Qəlbinin odundan qaynayır, inan,
    Şimal qütbündəki buzlu umman da.

    Qəzəbin, nifrətin şımşək kimidir
    Sal daşı parçalar, qayadan keçər.
    Qəlbin deməyəni deməz qəlbin də,
    Səni boğazından assalar əgər.

    Fikrində, sözündə xəsis olanlar
    Yüz il yaşasa da, bil, gözə dəyməz.
    Duyğusuz yazılmış yüzlərlə əsər,
    Ürəkdən deyilmiş bir sözə dəyməz.

    Bu odlu xisləti sözünə axmış,
    Dostu isindirər, yadı yandırar.
    Alov parçasıdır hər misran sənin
    Onu oda atsan, odu yandırar.

    Sən bu ilhamınla, təxəyyülünlə
    Bir il də yaşasan, yüz il də qalsan,
    Sönməz hərarətin, sönməz atəşin
    Səni şair doğmuş əzəldən anan.

    1958
    Sinemde yanar dağlar bahçeler bağlar yetim
    Sensizken canım ağlar bensizken memleketim
    Özüme bir kez dokun gör nasıl birisiyim
    Aşka aşıkken bile memleket delisiyim


Etiketler

Yer imleri

Yer imleri

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajinizi Degistirme Yetkiniz Yok
  •  

Giriş

Facebook Baglan Giriş